تـــــــــــــــــق !!

جیریـــــنگ

جیریـــنگ

جیرینگ

...

آتش نبودنت

انتقام خداست...

مثل کسی که هوا بهش نرسیده

دورم از "حوا"یم...

کاش نمی دیدم و

این لحظه های دلتنگی را به جان نمی خریدم ...

دلداری نه !!

دلدار میخواهم ...

تمام دارایی اش یک عکس سه در چهار رژ لبی بود ...

لبخند بزن دنیا این جوری نمی مونه...

ما سهم همیم اینو این فاصله میدونه ...

پ.ن : چقدر دلم میخواد این شعر رو باور کنم...

خدا حجامتم می کند

تیغ می زند !!

کار از خون گذشته ...

به شیره جون رسیده ....!

"کاشکی من دایناسورت بودم"

عشق تو این جمله کلاه قرمزی خلاصه شده....

با تو...

نا پایداری دنیا را تجربه میکنم.

آلبوم من پر از عکسهای تکی است ...

برای بغضی درد ها نباید اشک ریخت

بی معطلی باید مُرد !!

عشق یعنی

تو را همان طور که "هستی" بپذیرد... نه آن طور که "میخواهد" باشی...

دنبالش نگرد...

از دور .... دل می برم ...

از نزدیک ...

دلبری هایم را پس میگیرم...

تمام تفکراتم آب می شوند

و از چشمانم می چکند...

پ.ن : امروز روز خوبی / بدی بود...هنوز نمی دانم!

پ.ن : به هر حال ممنونتم خدا ...

فکرها می دوند

می دوند

می دوند

می دوند

انگار می خواهند تمام وجودم را لاغر کنند ...

گاهی بر خلاف معیارت عمل می کنی

بر خلاف چهار چوبهایی که سالها سعی کردی بسازیشان

و سالها تلاش کردی طبق آنها رفتارت را میزان کنی

اما گاهی شرایط آنقدر مغلوبت می کند

که حتی نمی فهمی چه طور تصمیم گرفتی

و چه طور رفتار کردی

و چقدر رفتارت متناقض بود با قوانین ذهنی ات !!

باور می کنی

"شرایط" را

که همیشه به چشم یک راه فرار نگاهش کردی

یک توجیه

یک سر پوش گذاشتن به واقعیت!

می پذیری

به قوانینت نگاه می کنی

همه نیاز به ادیت دارند

نیاز به چند سال دیگر بررسی...

آدم ها جنس اشکها را نمی فهمند

فکرشان از دایره محدود "پول" بیرون نمیرود

جا نمی افتد که می شود گاهی برای اشتباهت گریه کنی

نمی فهمند که می توانی دمغ باشی که دل کسی را رنجاندی

نمی دانند که می شود مُرد از درد زخمی که تو به دل کسی گذاشتی

از نظر آدم ها

تنها می توانی برای بی پولی اشک بریزی

می توانی برای پول بیشتر داد بزنی

می توانی برای پول هر کاری کنی

هر کاری که جیبت را گشاد تر کند

و آروغ هایت را کثیف تر!

آدم های اینجا که اینطوری اند

آنجا را نمی دانم ...

دیدی ؟

یه وقتایی در به در دنبال یه "آدم" میگردی

واسه حرف زدن !!

نذر های ماندنت را در نبودنت ادا می کنم ....

خدایا !

هیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــچ چی به اندازه خودخواهی آدم هات آزار دهنده نیست !!

ما همه ضحاکیم...

همه مار دوشیم...

تفاوت ما در تغذیه مارهای روی دوش ماست

یا با مغز انسانهای دیگر ...

یا با روح و روان و غرور و لبخند و نگاه انسان!

به هر حال از دیگران تغذیه می شوند ...

بعضی از آدم ها موریانه غرور انسان های دیگرند...

همدردی آب نکشیده ام با اشک چشم ضد عفونی شد

خدا آن بالا ...

ذغال های گداخته را زیر و رو می کند ...

گذشت آن زمانی که لازم نبود حرف بزنم . تو با نگاه منظورم را می فهمیدی

الان حرف هم که می زنم منظورم را نمی فهمی

چقدر دلم یه هدیه "بی مناسبت " میخواد ...

موی زمین هم سفید شد از نبودنت

از من چه انتظار ؟ ..

تمام "مهر" ت را که مکیدند

تف می شوی به سمت دیگری از زندگی

حالا

تو

چوب خشک شده ای هستی

که تنها به درد سوختن می خوری ...

دیگر اشک هم نمی ریزم

تنها نگاه می کنم

به فاصله بین انگشتانم ...